แอนโดรเจน
ตัวแทนหลักของแอนโดรเจนในร่างกายผู้หญิง ได้แก่เทสโทสเตอโรนแอนโดรสเตอเนไดโอนและดีเอชอีเอเอส แอนโดรเจนกระตุ้นการเจริญเติบโตของขนบริเวณหัวหน่าวและรักแร้ เพิ่มความต้องการทางเพศ และส่งผลต่อขนาดของคลิตอริสและริมฝีปากใหญ่ แอนโดรเจนควบคุมการผลิตฮอร์โมนโกนาโดโทรปินในต่อมใต้สมองส่วนหน้า
ในร่างกายของผู้ชาย ตัวแทนหลักของแอนโดรเจนคือ เทสโทสเตอโรนและไดฮโดรเทสโท สเต อโรน (DHT) เทสโทสเตอโรนส่วนใหญ่ในซีรั่มเลือดจะจับกับSHG (ประมาณ 60%) สัดส่วนของเทสโทสเตอโรนอิสระอยู่ที่ 1-3% และสัดส่วนของเทสโทสเตอโรนที่จับกับอัลบูมินอยู่ที่ประมาณ 40% มีเพียงเทสโทสเตอโรนอิสระและเทสโทสเตอโรนที่จับกับอัลบูมินเท่านั้นที่สามารถทะลุผ่านอวัยวะเป้าหมายได้ ( ต่อมลูกหมากถุงน้ำอสุจิ และผิวหนัง ) เมื่อไปถึงอวัยวะเป้าหมายและทะลุผ่านเข้าไปในเซลล์แล้ว เทสโทสเตอโรนจะถูกแปลงเป็น DHT โดย 5α-reductase (ปริมาณหลักจะก่อตัวในต่อมลูกหมาก) จากนั้น DHT จึงจะออกฤทธิ์ทางชีวภาพ ในอวัยวะเป้าหมายอื่นๆ เช่น กล้ามเนื้อและไต ผลของแอนโดรเจนจะเกิดขึ้นโดยตรง ภาวะแอนโดรเจนในเลือดสูงในผู้หญิงนำไปสู่ภาวะชายเป็นใหญ่และความผิดปกติของการเจริญพันธุ์ สิ่งนี้กำหนดความสำคัญของการตรวจหาแอนโดรเจนในการวินิจฉัยภาวะ มี บุตรยากในเพศหญิง
[ 1 ], [ 2 ], [ 3 ], [ 4 ], [ 5 ], [ 6 ], [ 7 ], [ 8 ], [ 9 ], [ 10 ]
